❤--تَـنهــآیـے مُـطلـَــق--❤
خُـداوَنــدا...! دَر جادِه هـاےِ رَهـایـے ، مـَـرا یـار بــاش... بـے تــو دَر تَـنهــآیـے مُـطلـَــقـم √ ایـטּ روزهــــــآ میگـُذرند امـــــــــآ ؛ مَـטּ از ایـטּ روزهــــــآ نـِمیگـُــــذرم...
من دلــم می خواهـد ساعتــی غــرق درونـــم باشــــم!!!
عاری از عاطفـــه ها...
تهی از مــوج و ســرابـــــ ...
دورتــر از رفقــا ...
خالــی از هرچه فــراق!!
من نه عــاشـــق هستـــم ؛
و نه محتــاج نـگاهی که بلــغــزد بـــر من...
من دلــــم تــنــــگـــــ خـــودمــ گشـتـه و بس...!
من خودم هستم و تنهایی و یک حس غریب،که به صد عشق و هوس می ارزد............
مـن يـک دخــتــرم
مي بـينمـ...مي فـهــممـ...
امـا سكـوتـــ مي كنـمـ تــا تو نفــهـمي...
حواسمـــ به تمـــام جزئـــيات اين دنـــيا هستـــ
تمـــام كـمال...بي هيــــچ سانـسـوري...
مـن يـک دخــتــرم
دلــمــ كه بشــكنــد
ديـگر بـنـد نمـي خورد
اما به رويـت نمـي آورمـ كه زخــمشــ نا عـلاج استــ...
مـن يـک دخــتــرمــ
و گـاهــي ميـان اينــ همــه انســـان نــرمــال
كم مي آورمــ...
از مــاندنـ...
خســته مي شـومـ...
مي بـُرمــ
مـن يـک دخــتــرمــ
صـافمــ...
سـاده...
و اين "دخــتــــر" بـودن را دوســت دارمـ...
دخــتــر كــه باشـي
بهانــه نيـست...
حقيقــتي ستــ...
كسـي نمي تـوانـد دركـش كنـد
بايــد دخــتــر باشــي تا بدانـي چـه ميگـويمـ
دخــتــر باشـي تـا در اينـ شهر گرگــــ زندگــي كنـي
هـمان جــايي كه با هـــر نگـــاه تو را تعريـفـــ ميكنند
اگر مـــرام بگذاري مرامـتـــ را نـــفع ميداننــد
اگر خـوبي كني
اگر لبـــــخند بزنــي
شـــــــادي كني
تو را نــاپــاک ميـدانند
ايـنجـا جـايي سـت كـه هـمه چـيزت را مي شـمـارند
پس دخــتـــــر باشـــ
خــــودت بـــاش
بگــذار گرگـــ هاي شهــــر هـرچـه مي خـواهند بگـوينـد
به دنـــيا آمــده اند تـا زوزه بكـشـند....
دیــگــر بــه "آدم هــا" اعــتــبــاری نــیــســت ؛
یــک شــبــه مــی آیــنـــد
یــک شــبــه مــیــرونــد . . .
تــا "دلـ♥ــت" را بــه چــنـــگ مــی آورنــد
بــه هــر دری مــیــزنــنــد
خــــدا را کــلافــه مــیــکــنــنـــد
یــادت مــیــدهــنــد
عــاشـ♥ــق شــوی
دوســت بــداری
عــادت کــنــی . . .
و خــیــالــشــان کــه راحــت شــد
"خــسـتـگــی" بــه جــانـشـان مــی افـتـــد
از هـمــه چــیــزت خــسـتــه مــیــشــونــد
و فــقــط یــک بــهـــآنــه کــافـیـســت
فــقـــط یــک بــهــانــه !
تــا راه بــاز کــنــنــد
و بــرای هــمــیــشــه بــرونـــد ... !!
بـــاد
چه آســان بادبادکــــــــــــــ ِ رویـــاهـایم را
با خـود بـــُــــــــــــــــــــــــــرد
بــــاران
چه بــی محــابا سنگـــــــــــــــــ فــرش ِ
خاطـــره هایم را شـُسـت
و ایـن ابرها
چه بـــی رحمـــــــ ـــــــ ـــــــ ــــانه لحظــه هایم را بــارانی کـردند
دیگــر هـزار ذکــر و دعــا
نه می توانـــد
فرصـــت های ِ از دســت رفتـــــــــــه ام را برگردانــد
و نــه
ایـن \" مــــن \" را به مــن بـــودنش !!!
خستـــــــه ام ...
از حــال ِ دلــــــم
از آه هــــای ِ هـر روزه ام
از نالــــه های ِ خمـــــوشم
از بغـــــــــــــ ـــــــــــ ــــــــــــض های ِ نشکستـــه ام
از اشکــــ هایی که گـــوشه ی چشمـم خشــک می شونــد
و دیگــر بر روی ِ گونــه هایم نمی ریـزنـد
از تکــرار ِ روزهـــای ِ تکـــراری
از روزهــای ِ خــوبی که نمی آینـــد
از ایـن همــه بلاتکلیفـــی
سـَرگردانـــم ...
در ســـرابی از گذشتــه و حـــال
و آینـــده ای که مبهـــم اسـت
دلـــــــم تنگـــــــــ اسـت
بـرای ِ خـــودم
بـرای ِ روزهــای خوشــی که بـی هیــچ دلیلـی می خندیـــدم
بـرای ِ واژه هــایی که با احسـاس مـن
جـان می گرفتنـــــــــد
بـرای احســاسی که
قلــم می شـد در دستــانم
و می رقصیــد در دفتــر شعــرم
بـرای ِعاشقــانه هایی که می ســــرودم
و با مـــوسیقی ِ اصــوات ِ پسرانه ام
خـط به خطـش را با صـدای ِ بلنـــد برای ِ دلــم فریـــاد می کشیــدم
بـرای ِ بـــاورهایم
بــــــــــــــــاورهایی که امـروز تمــامشان نابـــــود شدنـد
بـرای ِ دلــم
که تنهـــــاست
بـرای ِ روزهــای ِ جوانـــی ام
که هیــچ کدامشــان آن گونــه که می خـــواستم نگـذشـت
دلـــم گرفتــه اسـت
از دنیــا
از آدم هــا
از خیــال هایی که خیــال مـانـد
از رویـــاهـایی که به حقیقـــت نپیــوست
از آرزوهـــایی که بـَر بــاد رفــت
از خـــودم
از حمـــاقت های ِ احمقـــ ـ ـــانه ام
از اعتمــ ـادهایی که از دسـت رفــــــــت
از \" مـن \" ی که مُــرد
از ایـن \" مــن \" ی که بیهــوده نفـس می کشــد
از زیستنــی که نمی خواهـَمـَش و از مرگــی که می خواهـَمـَش
خدایــا ...!
مـن دیگــر بریـــده ام
کـــــــم آورده ام
دیگـر نه حوصلــه ی دنیــایت را دارم
نه آدم هـــایت را
و نه حتـی خــودم را ...
آدم گـریــز شــده ام
گوشـــه نشیـن
این روزهــا دیگـر خـودم نیستــم
دیگــر از آن پسرکــــــــ مغـــرور چیـزی نمــانده است
دنیــایت سخـــت بـَر مـن بی وفـــایی کـرد
از مـن پسرکی ساختــه
ســــــَــــرد
گوشــه گیـــر
و بـی احســــاس
پاکـــــــــــــــ بــودن و پاکـــ مــاندن
مهربــان بــودن و مهربــانی کــردن
صداقـــت داشتــن و وفـــادار ماندن
و انسـان بــودن و انســان گــونه زندگــی کــردن
در ایـن دنیـا تـــاوان دارد
و مـن تاوانــش را با بـــی احســـاس شدنـم
با قلــب زخمــــی ام
پــــــــَــس دادم
خدایـــا...!
دیگـــر بـــــَــس اسـت
تمـ ـــ ــــ ـــ ـــ ــ ـــامش کــن ...
اے ڪـاش !!
فــشـار . . .
غــصــہ . . .
غــم . . .
בرב . . .
واحـد و عــدد داشــتـ !!
کـاشـ . . .
قــابــلـِ قـیـاسـ و انــدازه گــیـرے بــــوב !!
آטּ وقــــت شــایــد ...
روزگــار بــا تــمــامِ بـے رحــمـے اش مـے فـهـمــیـد
بــر ســر یــک نــفـر چــقــدر آوار مـے ریــزد . . .
هه! :|
در مــوردم نــظر "نَــده"...
چــون ایــن روزا حـــالــم "بَــده"...!
خَــشِـن بـشـم "بَـــــــــد" مـیـــبـیــنی...
بــهتـــره "نــزدیـکـ" نـشـیـنی...!
ســنگــیـنهـ "هـضـــم مَــن" بــرات...
"بِــکـش کـــنـآر" مِـــرســی فَــداتـ...!
اولویت ←"غـــــرورمـــــه"→...
چــون "هَـــمـه ی وجــودَمـه"...!
مـــن ایــــن "بـــالـــآم" تــو اون "پــایـیــن"...
بــکـش "کِــنار"فَـقــط هَــمیــن...........!
دیــوونگــی یعــنی :
عکسشــو تو گوشــیت هی نیگــاه کنی ، واســه بار هــزارم . . .
انگــار تاحــالا نــدیدیش . . !
بوســش کنی محــکم مث دیــوونه ها !!
بگی خــو آخــه دلم همــش یه ذره میشــه بــرات . . .
بغــض کنــی و زرتــــی اشکــات بــریزه . .
شمــارشــو با ذوق بگــیری شــاید اینبار جــوابتو داد. . .
شــاید با مــهربونی بگــه جــــــونم. ..
شــاید..شــاید..شــاید. . .ای تــــو روحــــت با هــمین شاید گفتــنات .
بــازم هــمین صــدای مســخــره تو گوشــت بپــیچه :
مشــــترک مورد نــظر پاسخــگو نمیــباشــد...
لطــفأ مجــددا بمــیرید !
همیشه "یـــاهو " یــا " فیــس بــوک " یــا " کـــلـوب "...
رو چــک میــکنـیم....
تــا " پیــام هایی " رو که دوستانــمــون برامــون فرستـــادن رو
بــخـونــیم.....
امــا یـــه بــار " قــــرآن " رو بـــاز نمیکنیم ،
تــا " پــیام هایی " رو کــه " خـــدا " واسمون فرستــاده رو بخـــونیم....!
" مــا " را چه می شود ....!
نمی نویسم …
کــه کـلـمـات را الــوده نـکـنـم بـه گـنـاه…
گـنـاهـی کـه از ان مــن اسـت…
نمی نویسم …
تـا سـکـوت را بـیـامـوزمـ….
نـمـی نـویـسـمــ….
تـا احـسـاسـاتم را مـحـبـوس کـنـمــ….
تـا نـخـوانـی…
نـدانـی….
کـه چـه مـی گـذرد ایـن روزهـا بـر مــن!!
مـی خـنـدمــ….
تـا یـادم بـمــانـد…
تـظـاهـر بـهـتـریـن کـار اسـت…!
تـا یـادم نـرود…
کـه دیـگـران مـرا خـنـدان مـی خـواهـنـد…
تـا یـادم بــمــانـد مـن دیـگـر ان محدثــــه ی سـابـق نـیـسـتـمــ…
شـکـسـتـه امــ….
روزهـای زیـادی اسـت کـه شـکـسـتـه امــ….
ان زمـان کـه لـب بـه شـکـوه بـاز کـردم و گـفـتـم خـسـتـه امــ….
و ان هــا یـکــ بـــه یــکـــ رفـتـنـد…
خـسـتـگـی هـایـم را تـاب نـیـاوردنـد…
و اکــنـون ایــن مـنـمــ!
هـمـان محدثــــــه ی دلـتـنـگـی کــه دلـش مـدام شــور مـی زنــد!
بـگــذار نـنـویـســـمــ…
مــن…
لــبــخـنـد مـی زنــمــ….
تویـــی که الان پشــت مانیـتور قوز کــردی...تویــی که الان با کــله اومــدی رو صــفحه مانــیتور دســتتو گــذاشتی زیــر چــونت...تویــی که الان از فــرط تنـــهایی بـتغضت گرفته...تویــی کــه از بــس خســـته ای دلــت گــرفته...تویـــی که الان دلـــت واســه یه بــی معــرفت تنـــگ ِ...تویــی کــه میـــخوای بــهش زنـــگ بــزنی ولـی غــرورت نمــیذاره...تویـــی کــه دوســـش داری ولــی نمــیتونی بــهش بگــی...تویـــی کــه بغــضتو قــورت میــدی کــه یه وقــت گـــریه نکـــنی ...تویــی کـه دلــت میــخواد فریــاد بــزنی...تویــی کــه یـه عمــر ســنگ ِ صبـــور بــودی...تویـــی کــه دلـــت میخــواد بـا روزگــار دعــوا کنــی... تویــی کـه اومــدی فــراموش کــنی یــاد یـه خاطــره افـــتادی....تویــیکه هر آهنــگی گــوش مــیدی یـــاد یــه نــفر مـــیفتی...
تویــی کـه تنهــــایی...
تویـــی که هــمه دنیـــات شده بــی کســی...تویـــی کــه تا میــای یــه کــاری کــنی مــیگی : بیــخـیال...تویــی که واس خــودت آواز میــخونی....تویـــی کــه حرفـــای دلــتو تــو کتــابات میــنویسی....تویــی کــه کتابــات پــر از فــحش ِ...تویــــی کــه شبـــا رو بالـــشت خیـــس میــخوابی...تویــی کــه مــیری زیــر پــتو تـا کــسی صــدای گــریه هاتــو نشــنوه...تویـــی کــه همــه دلــخوشـیت شــده اینــترنت....تویــی کــه ایــن روزا تــوی دنــیای مجـــازی غــرق شدی...
تویــی کــه حتــی تــوی دنیــای مجـــازی هــم خـــودتو گــم کردی...تویــی که نمــیدونی چــه ریـختی خــودتو خــالی کــنی... مـــثه من...
بـــــه سـلامــتــی خــودمــون
روسـَريـت رآ בرسـت بـبـَنـב ... لـبآسـهآيـَت پـوشـيـבه بآشـَב ..آرآيـِش نـَكـن ..حـَتـے اگـہ رآه בآره زيـبآ هـَم نـَبآش ...
בخـتـَرَك پـنـهـآن كـن خـويـش رآ..בر בآنـشگـآه هـزآرآن خـوآسـتـگآر בآري ولـے تـَنـهآ خـوآسـتـآر يـكـ شـَبـَنـב..
בر خـيآبـآن هـزآرآن رآنـَنـבه شـَخـصـے בآرے امـآ مـَقـصـَב هـَمـہ مـَكآن خـآليـسـت و بـَس ..كمی كه فكر كنی لرزه بر
تنت مينشيند..בخـتـَرَك ايـن جـآ چـشـم هآ گـرسـنـہ تـَر از مـعـבه هآسـت ..سيـرآب شـבن چـشـم هآ خيـآلـے بآطل
اسـت ..از בيـב مـَرבم اينـجآ ..اگـَر زشـت بآشـے هـَرزه اے ..اگـَر زيـبآ بآشـے فـآحـشــہ ..اگـَر اجـتـمآعـے بـَرخـورב كـنـے
ميـگويـَنـב خـَرآب اسـت ..اگـَر سـَرב بآشـے ميـگويـَنـב قـيـمـَتـَش بآلآسـت ..בخـتـَرَك ايـن جـآ زَن بـوבن בل شـيـر مـے خـوآهـَב ..
ايـن جـآ بآيـَב مـَرב بآشـے تـآ بـخـوآهـے زَن بآشـے...!!!
"ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺒﺨﺸی ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺨﺸﯿﺪﯼ ﻭ ﻧﻔﻬﻤـــﯿﺪ , ﺗﺎ
ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺑﺨﺸﺶ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ ...
ﮔﺎﻫﯽ ﻧﺒـــــــﺎﯾﺪ ﺻﺒﺮ ﮐﺮﺩ ... ﺑﺎﯾﺪ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﺎﻧﺪﯼ ﺭﻓﺘﻦ ﺭﺍ ﺑﻠﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﯼ ...
ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺮ ﺳﺮ ﮐﺎﺭﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽ ﺩﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻨﺖ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺁﻧﺮﺍ ﮐﻢ
ﺍﻫﻤﯿﺖ ﻧﺪﺍﻧﻨــــــﺪ ......
ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑــﺪ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﮐﻪﻓﺮﻕِ ﺧﻮﺏ
ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺪ ...
ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ....
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﺭﺍ ﻣﺘﺬﮐﺮ
ﺷﺪ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ... ﯾﮑﺠﺎ ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽ ﺭﻭﻧﺪ ..."
نظرات شما عزیزان:

.gif)

" دوست داشتن دلیل نمی خواهد ... "
ولی نمی دانم چرا ...
خیلی ها ...
و حتی خیلی های دیگر ...
می گویند :
" این روز ها ...
دوست داشتن
دلیل میخواهد...
Matalebe wbet kheili GhashaNge
Movafagh bashi
پاسخ:سلام ممنون.واقعا دوست داشتن دلیل نمیخواد:|
bozorg ke bashi bayad boghz haye ziadi ra bi seda dafn koni!?
tekye bede ama be shane hai agar khabet bord sarat ra zamin nagozarad
hichkas hamrah nis tanhaye aval

خسته نباشی!!
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
like it
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)

.gif)